● انتقاد

من نه فمینیستم و نه موضع ضد مرد دارم، مطلقا. برخوردم با آقایون در خارج از ایران هم فقط در محدوده کاری بوده و هیچوقت به مسایل احساسی نکشیده. بگذریم که مثل آقایون ایرانی اندیشه اول اونها هم در مورد یه دختر اغلب سکس هست و بس، ولی الآن میخوام از یه تفاوت بین این دو دسته حرف بزنم که بنظرم مهم هم هست.

این جور به نظر میاد که پسران و مردای ایرانی دو ویژگی رو نسبت به همجنسان اروپاییشون در سطح بالاتری دارند: یکی عدم اعتماد به دختری هست که باهاش دوستی دارند و دیگه خودخواهی و علاقه مفرطشون به تامین بدون هزینه خواسته هاشون. امیدوارم به آقایون خواننده اینجا برنخوره ولی در آشنایی با مردان ایرانی متوجه میشی که خیلی عجول و بی حوصله اند و این مساله پس از ازدواج که در مورد همسرشون احساس مالکیت و نه یک عهد دوجانبه می کنند حتی شدیدتر هم میشه. از خصوصی ترین روابط مانند ارتباطات داخل رختخواب گرفته تا سامان دادن به مسایل روزمره عموما بیش از حد قابل پذیرش از دریچه دید خودشون نیگا می کنن و البته حاضر نیستن به همسر و یا دوست دخترشون هم اعتماد کنند. منظورم از اعتماد البته اعتماد در ارتباط نیست ولی کمتر میشه بی چون و چرا کاری رو به عهده همسراشون بگذارن یا مطابق نظر اونها پیش برن. شاید هم البته این خصوصیت ها در فرهنگ ایرانی ما عمومیت داشته باشه و فقط هم ربطش به جنسیت نباشه.
یه مثال از صحرای کربلا بزنم: من از دوستایی که تقاضای لینک داشتن خواستم توی برنامه تبادل لوگو شرکت کنن ولی هیچکس گوش نکرد و مکرر درخواستشون رو تکرار کردند. آقا جان، شما اون کار رو میکردی، اگر نتیجه نمیداد اونوقت ایمیل میزدی که کاری که گفتی کردم، ولی فایده نداره. بی شک من نوعی هم احساس مسولیت میکنم که در حد توانم جبران کنم، ولی اینجوری این احساس بد به آدم دست میده که فقط بهش به عنوان یه ابزار و پلکان نیگا میشه ولی حرفاش حتی خونده هم نمیشه. این مثال کم ربط رو زدم که هم جواب اون دوستها رو داده باشم و هم بگم به آقایون که اگه میخوان از ارتباط خصوصیشون با کسی هم چیز بیشتری بدست بیارن لازمه که به حرفهای اون دقت کنن و به خواسته هاش احترام بگذارند و بی چشمداشت و حسابگری، هزینه (معنوی) کنند. حتی در صورت غلط بودن، خود طرفشون وقتی متوجه نادرستی تصمیم یا خواسته اش شد سعی در جبران خواهد کرد. و البته در روابط دوستانه تو را به خدا اینقدر ترازو و متر دستتون نگیرین. حالا اگه چهار بار هم برای کسی کاری کردید و پاسخ نگرفتین دلیل نمیشه که همیشه اول طلبکاری کنید.
همه اینها نه نصیحت بود و نه درس اخلاق، ولی گاهی دلیل ناموفق بودن ما توی ارتباط گرفتن یا حفظ ارتباط همین فراموش کردن این نکات و بازاری برخورد کردنه. البته بازاری ایرانی، چون دوستان میدونن که حتی توی تجارت و بیزینس هم روش غربی ها به بی ظرافتی ما نیست.