پیش از هر چیز باید از یکی از دوستان عزیزم پوزش بخواهم که پس از ثبت نام در گالری، مهربانانه پیشنهاد کمک داده و پیشنهادش را تکرار هم کرده، ولی نمی دانم چرا با این که آدرس ایمیلش روی یاهو است، اکانت من آن را به سطل آشغال فرستاده بود :( با عرض شرمندگی، اکانت ایشان را اصلاح کردم تا بتوانند عکسهایشان را آپلود کنند و فیلتر را هم از روی آدرس ايميلشان برداشتم. اگر مشکلی بود لطف کنند و خبر بدهند.
از دیگر دوستانی هم که تبریک گفته اند، به خصوص از کت بالوی عزیزم متشکرم.
راستش دارم یواش یواش به فکر حذف صفحه نوشته ها می افتم. اگر دامین مستقیما به آلبوم عکس برود شاید تکلیف من روشنتر شود که دوستان اصلن با این سبک توافق دارند یا نه؟ (شاید هم باید به گفته دوستانی که عکس سکسی میخواهند بیشتر گوش کنم! البته جدا از شوخی تعدادی عکس زیبای برهنه دارم، ولی نگرانم جو اینجا به سمت اکثریتی متمایل شود که به نوعی ازشان پرهیز دارم.)
در پایان از دوستانی که ندیده و نشناخته پیشنهادات عجیب و غریب و خنده داری برایم فرستاده اند تشکر می کنم! نمی دانم از کجا مطمئن شده اند من آن جوری هستم که ایشان تصور کرده اند؟ کس چه می داند؟ شاید هک شده ام و خودم خبر ندارم :))

آغاز سال نو را به همه دوستان، صمیمانه تبریک گفته و سالی خوش و موفق برای همه آرزو می کنم.
سال 1382 برای من با سه نام، به یاد ماندنی شد: شیرین عبادی، نازنین افشین جم، شهره آغداشلو. امیدوارم این فهرست در سال جدید هر چه پربارتر و افتخار آمیزتر شود.

شروع شد. ببینیم چارشنبه سوری امسال شاهد چه خواهیم بود؟ برایم جالب است که در سالهای اول بعد از انقلاب مردم سعی داشتند برگزاری مراسمی مانند چارشنبه سوری و یا دیگر سنتهای ملی را هر چه بی ربط تر و دورتر از هیاهوهای سیاسی یا مذهبی بنمایانند و حالا برعکس. اين از نظر من مفهومی به جز قدرتمند تر شدن و بالارفتن اعتماد به نفس آنان در مقابل حکومت غیرمردمی ندارد.

در گرامیداشت روز زن بهترین آرزویی که میتوانم بکنم آن است که به زودی از برگزاری چنین مناسبتی بینیاز شویم. روزی برسد که زن و مرد علیرغم تفاوتشان (انکار این مساله ابلهانه است) حقوق و موقعیتهای یکسان داشته باشند. روزی که نگرش جامعه (چه مردان و چه خود زنان) به آنها قبل از هر چیز "انسانی" باشد. روزی که "جنس دوم" نباشیم.

از خرید برمیگردم و سوالی که همیشه توی ذهنم بوده باز تکرار شد: چرا باید موقع حرف زدن از لباس زیر، صداتو بیاری پایین یا خجالت بکشی؟! جالب هست که از بس از بچگی توی مخمون تکرار شده، برای بعضیها اصلا خرید لباس زیر از فروشندگان مرد همراه با اکراهه.
من در مقایسه فرهنگ خودمون با خارجیها مال خودمون را بیمار میدونم. اونها حتی از اعضای جنسی هم براحتی حرف میزنند، ولی زنان ایرانی حتی از حرف زدن در مورد بیماریهای زنان هم در حضور مردان باید ابا داشته باشند. یک نکته جالب دیگر هم این است که بار معنایی یک شی ثابت است ولی در فرهنگ ما بسته به اینکه شما چطور به اعضای بدن یا لباس زیرتان اشاره کنید مودب یا بی حیا فرض میشوید. مثلا اگر کسی بسادگی در حضور همه از کرست نام ببرد بی ادب است ولی همان را اگر سوتین بگوید (و البته در حین گفتن هم صدایش را پایین بیاورد) قابل چشم پوشی است! حال آنکه اگر به یک از همه جا بیخبر بگویید برو از اتاق بغلی اون سوتين را بیار یا کرست را بیار یا سینه بند را بیار در هر حال یک شی واحد را برایتان خواهد آورد، و البته آن شی هم در هر حال یک عضو مشخص از بدن را پوشش میده :) البته اغلب بنظر میاد بکاربردن اسامی خارجی و ناآشنا کمی باادبانه تره. شاید هم بد نباشه برای تنوع یک بار هم بعکس عمل کنیم و مثلا بجای کلمه خارجی شورت، به فروشنده های مرد بگیم کوتاهه می خوام! با چیزی شبیه اون.
از نامیدن اعضای جنسی بدن به اسامی عجیب و غریب و گاه خنده دار هم چیزی نگوییم بهتره چون ممکنه این پستمون زیادی بی ناموسی بشه :))