● استفاده ابزاری؟!

معنی یک اصطلاح هرگز برای من روشن نشده و اون هم استفاده ابزاری هستش. یعنی چه که استفاده ابزاری از زنان در فلان کار میشود؟ اگر دقت کنیم هر کاری که انجامش را یک انسان بعهده میگیرد در واقع اون انسان را بعنوان ابزاری برای انجام هدفی بکار میبره. حالا چطوره که اگه این کار مثلا تدریس به بچه های دبستانی باشه شغل شریف و پسندیده ایه و اگه مثلا ترغیب مردم به خریدن فلان محصول باشه کار کثیفی؟!
از نظر من اون انسانی که بر خلاف خواسته خودش و صرفا بر اثر جبر مادی در اجتماع میره و مثلا منشیگری یاد میگیره یا مهندسی میخونه و در اون زمینه مشغول بکار میشه در حالی که علاقه قلبی بهش نداره بیشتر شرافتش رو آسیب دیده میکنه تا اونی که بر اساس علاقه، یا حتا گیرم وسوسه شهرت میره و کار تبلیغی میکنه.
تازه جالبتر اینه که استفاده از چهره زیبای زنان برای تحریک مردان به خرید یک کالا هم ممنوعه و هم در بعضی اذهان برای آن خانم ناپسنده، ولی استفاده از چهره فلان هنرپیشه مرد برای ترغیب خانمها چنین نیست! من اعتقاد دارم کسی که چهره یا اندام زیبایی داره یا این که با آراستن اون بصورتی درش میاره که میتونه برای دیگران جالب توجه باشه مثل کسی میمونه که در هر زمینه دیگه ای استعداد خدادادی داره و از اون برای پیشرفت در اجتماع کمک میگیره، و نه یک ضد ارزش. ضمن اون که مثل هر شاخه کاری دیگه وقتی آدم وارد این زمینه میشه میبینه چقدر چیز برای آموختن هست و این حسش هم ارضا میشه. آموختن که فقط مخصوص فیزیک و بیولژی و همه دروس ناملموس دیگه نیست!