این توضیح بهتر از آنی است که من با معلومات و منابع فعلیم می توانم در باره عکسهای برهنه بدهم. علاقه بسیار زیاد عکاسان و نقاشان برای به تصویر کشیدن زیباییهای بدنهای برهنه موضوع سبکی نیست. شخصا عکسهای سیاه و سفید اروتیک را گاهی تا حد شاهکار و لایق مدتها تماشا میدانم. ای کاش سواد انگلیسی بیشتری داشتم و میتوانستم کمی در این مورد از منابع خارجی استفاده کرده و شرح بدهم.
اضافه هم میکنم که هدفم جا نماز آب کشیدن نیست. مساله عکسهای سکسی یک تجارت بزرگ است و من به آن از این دید نگاه کرده و چون حقیقتی موجود است سعی در زیر سوال بردن آن نمیکنم زیرا من معلم اخلاق نیستم. از دید شخصی اما آنرا دوست نمیدارم و یکی از مشکلات بزرگی که پیشتر ازشان یادکرده ام به همین تعارض ذهنیت منطقیم با تربیت اخلاقی باز میگردد که نمایش بدن زن را به هر منظوری که باشد تابو و اسباب سرفکندگی و نشانه لغزش اخلاقی زن میداند. اما ارتباط آنرا با پایبندیهای خانوادگی و از این قبیل ضعیف می بینم.

قبل از هر چیز یک عذرخواهی مجدد برای تاخیر طولانی در بروزآوری اینجا. در سفر کوتاهی بودم که بهترین رویدادش شنبدن خبر موفقیت شهره آغداشلوی عزیز بود که گمانم همه به اندازه کافی درباره اش گفتند و نوشتند. احساس من هم دست کمی از دبگران ندارد.
یک خبر هم آن که بالاخره گالری عکس راه اندازی شد که اینکش به ستون سمت راست اضافه شد، و قول میدهم هر چه زودتر پربار و دیدنی اش کنم و از حواشی هم نترسم :) در آینده درباره آن بیشتر توضیح میدهم ولی همبشه دوست داشتم آلبومی داشته باشم که به علاقه ام به عکاسی، بویژه با موضوعات مختلف مرتبط با زنان برمیگردد. شاید گرفتن دامین و راه اندازی سایت بیشتر از همه با همین ذهنیت بوده. اجازه بدهبد پس از خواب و کمی تجدید قوا ذهنم را جمع و جور کنم و حرف بزنم.
راستی از دوستانی هم که پیغام گذاشته اند ممنونم. نیازی نیست تکرار کنم حضور نداشتم تا پاسخ محبتهایشان را بدهم.

واضح است که دختران برای رسیدن به جایگاه واقعیشان یکی بایست توانایی خود را در زمینه های مختلف نشان دهند و دیگر این که از بندهایی که بر دست و پایشان بسته شده رها شوند. کسی نمی گوید دختران و زنان در تمام زمینه ها هم تراز مردانند، اما زمینه هایی هم هست که خوشبختانه عرصه پبشرفت برای دختران در آن وسیعتر است. با شکستن محدودیتها میتوان این امکان را برای زنان و دختران فراهم کرد که اگر دوست دارند بخت خود را در این زمینه ها بیازمایند.

با عرض پوزش از آن دوستانی که این روزها به اینجا سر زده اند مشکلاتی در دسترسی به اینترنت دارم، و همچنین به کمک دوستانی در حال راه اندازی بخش دیگری هم هستیم که هر چند میدانم ممکن است حاشیه ساز شود، اما بسیار مورد نظرم هست و امیدوارم هر چه زودتر ارتباط بیشتری برقرار کنیم. و البته افزایش تعداد بازدیدکنندگان هم تشویقی برایم باشد.
روزگارتان خوش :)

گفته می شود که امروز، زادروز فروغ فرخزاد است. البته برخی هم روزهای دیگری را تولد درست فروغ می دانند. به هر حال بنظر من این مهم نیست. فروغ را یکی از بزرگترین شخصیتهای زن تاریخ ایران میدانم، به دلیل تاثیرگذاریش، که شاید بزرگترین هنجارشکن معاصر کشورمان بوده باشد. جدا از زیبایی شعرها و فیلمهایش که ممکن است البته برخی هم بهر دلیل آنرا نپسندند، هیچ کس نمیتوانند تاثیر او را بر زن معاصر ایرانی، و نگاه مردان به او انکار کند. ای کاش همه ی ما جسارتی مانند او داشتیم.

در باره ی زلزله ی بم نوشته های زیادی خواندم، ولی هیچکدام به اندازه ی این یکی اشک در چشمم جمع نکرد. یعنی اگر من در غربت بودم و این اتفاق روی میداد با سی و هفت یورو داراییم چه میکردم؟

نمیدانم این حس مشترک همه ی وبلاگ نویس هاست که تازه وقتی شروع میکنند به نوشتن می بینند از آن همه چیزهایی که پیش تر در ذهن آدم بوده و میخواسته بنویسد هیچی باقی نمانده؟
چون هنوز عده ی زیادی به اینجا سر نمی زنند سخن گفتن و لینک دادن به نوشته های دیگران بی فایده به نظر می آید و از طرفی در مورد همه ی گفتنی های دیگر هم آدم اصلا نمی داند از کجا باید شروع کرد.
درست به همین دلیل و دیگر این که هنوز نمی دانی مخاطبت کیست حرف زدن خیلی سخت تر از وقتی است که برای دیگران شناخته شده ای. نگاهی به معرفی نامه ام انداختم و دیدم چقدر ناقص است. در عین پرگویی هیچ چیز خاصی به دست نمی دهد. خواستم تغییرش بدهم ولی باز دیدم هر چه بنویسم همین طور میشود. بهتر این است که بتدریج و از لابلای اظهار نظر ها و خاطره هایی که گفته می شود دیگران شناختی در مورد انسان بدست آورند. بخصوص که من هم دوست دارم این جا با راحتی در مورد هر چیزی بنویسم و هیچ برنامه یا چهارچوب خاصی در نظر ندارم.
آخرین نکته ی امشب این که در انتخاب لحن نوشته ها هم مرددم. نثر کتابی برایم زیادی رسمی و نثر محاوره ای نوشتن کمی سخت است. در این یکی زمینه را شاید شما بهتر بتوانید راهنمایی کنید که چطور نوشتن برای خواننده ی یک وبلاگ دوست داشتنی تر است؟

شاید یکی از مهمترین و نخستین قسمتهای هر وبلاگ یا سایت شخصی باید پاسخ به این سوال باشد. در مورد خودم توضیح کوتاهی میدهم و پیشاپیش از این که به دلیل بعضی محدودیت ها که حتما درکشان میکنید مجبورم مطالبم را خلاصه و مبهم بنویسم پوزش میخواهم.

ادامه مطلب